Gisteren kwam ik voor de 10e keer op tantra massage. Het was lang geleden en ik keek er enorm naar uit. Misschien wel teveel, want ik had daardoor onbewust druk gelegd op mezelf dat ik er nu keihard van moest genieten. Ik merkte dat ik boos werd op mezelf dat ik niet uit mijn hoofd kwam. Gelukkig voelde ik me veilig genoeg om te uiten dat ik er niet in geraakte. En gelukkig was je daar voor mij, met al je geduld en en soort van zekerheid dat het wel ging lukken. En dat deed het ook.
Langzaam gleed ik af naar een diepere staat van zijn. Je nam mijn handen vast en ik voelde mij zo veilig, zo geborgen. Ik mocht er zijn. Ik mocht zijn wie ik was. Tranen van dankbaarheid begonnen te stromen. Van denken was geen sprake meer. Vanaf dat moment was er enkel nog voelen en ervaren.
De Yoni massage voelde zalig zacht aan. Ik voelde geen haast en geen druk. De bewegingen vloeiden in elkaar over. En mijn lichaam bewoog mee op de golven van genot die ik ervoer. Na de externe Yoni massage volgde ook de interne massage. Genot maakte plaats voor diepe emoties. Er kwam energie vrij, tranen stroomden en mijn lichaam bewoog heen en weer. Ik wist niet wat er mij overkwam, maar ik kon of wilde het niet tegenhouden. Het voelde zo veilig. Ik kan niet goed beschrijven wat of hoe ik mij voelde, maar het was zo intens dat ik af en toe dacht dat ik het niet aankon. Maar je bouwde pauzes in, legde je hand op mijn hart en ik kreeg het gevoel dat ik sterker werd.
Zonder jouw aanwezigheid ging ik compleet overweldigd geweest zijn. Maar je was er en het was goed. Gek hoe dicht verdriet en genot zo dicht bij elkaar kunnen liggen. Ik ging van het ene naar het andere uiterste en uiteindelijk was er bijna geen verschil tussen de twee. Het voelde als een grote brok energie die vrijkwam. Op het einde kwam de release. Ik mocht alles laten gaan. Amai. Wat was dat. Zo diep is een sessie nog nooit gegaan bij mij.
Ondertussen zijn we een dag later en ben ik nog aan het bekomen. Ik had het lastig om te werken. Ik heb nood aan tot mezelf komen. Dit zal nog even doorwerken. Maar ik ben er zeker van dat ik dingen heb achtergelaten die mij niet langer dienen. Dankjewel, Christophe.